admin
Μια υπέροχη, ηλιόλουστη μέρα, ο λαγός τρέχει σαν τρελός μέσα στο δάσος, ξεχειλίζοντας από ενέργεια.
Ξαφνικά, βλέπει πάνω σε έναν βράχο τον λύκο να ετοιμάζεται να ανάψει ένα τεράστιο «τσιγαραλίκι». Φρενάρει ο λαγός μπροστά του και του λέει λαχανιασμένος αλλά με ενθουσιασμό: — «Ρε λύκε, τι κάνεις εκεί; Τέτοια μέρα Θεού, κρίμα είναι να φτιαχνόμαστε! Παράτα τα αυτά τα βλαβερά κι έλα να τρέξουμε μαζί, να νιώσουμε τη φύση, την υγεία!» Το σκέφτεται λίγο ο λύκος, συγκινείται από το μήνυμα υγείας, πετάει το τσιγάρο και αρχίζει να τρέχει μαζί του.
Πιο κάτω, πετυχαίνουν το ελάφι σκυμμένο, να ετοιμάζει μια «γραμμή» κοκαΐνης πάνω σε μια ίσια πέτρα. Φρενάρουν και οι δύο και του φωνάζουν: — «Ελάφι! Τι πας να κάνεις ρε φίλε; Η ζωή είναι έξω, στο τρέξιμο, στον καθαρό αέρα! Άσε τις σκόνες κι έλα μαζί μας!» Ψήνεται το ελάφι, τα παρατάει όλα και αρχίζει να καλπάζει μαζί τους.
Τρέχουν τώρα και οι τρεις σε παράταξη, μέχρι που συναντούν την αλεπού, η οποία έχει βγάλει λάστιχο και σύριγγα και είναι έτοιμη για τη δόση της.
Πριν προλάβουν λαγός, λύκος και ελάφι να ανοίξουν το στόμα τους για το κήρυγμα περί υγιεινής ζωής, γυρίζει η αλεπού μπουχτισμένη, τους κοιτάει με μισό μάτι και λέει: — «Ρε δεν μας παρατάτε πρωί-πρωί λέω εγώ; Επειδή δηλαδή πήρε έκσταση ο λαγός, πρέπει να τρέχουμε όλοι από πίσω του σαν τους μ@λάκες;»
