Στην ώρα των μαθηματικών, η δασκάλα θέλοντας να κάνει το μάθημα πιο ενδιαφέρον, θέτει στην τάξη ένα πρόβλημα λογικής: – «Παιδιά, φανταστείτε ότι έχουμε τρία πουλάκια που κάθονται πάνω σε ένα κλαδί δέντρου. Αν κάποιος πυροβολήσει και πετύχει το ένα, πόσα πουλάκια θα μείνουν στο κλαδί;»
Ο Τοτός πετάγεται αμέσως με ενθουσιασμό: – «Κανένα, κυρία!»
Η δασκάλα τον κοιτάζει με απορία. – «Γιατί κανένα, Τοτέ; Εξήγησέ μας». – «Μα είναι απλό, κυρία! Με τον κρότο του πυροβολισμού, τα άλλα δύο θα τρομάξουν και θα πετάξουν αμέσως μακριά».
Η δασκάλα χαμογελάει συγκαταβατικά και του λέει: – «Κοίτα Τοτέ, αριθμητικά η σωστή απάντηση είναι “δύο”. Ωστόσο, οφείλω να ομολογήσω ότι μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι».
Ο Τοτός δεν χάνει την ευκαιρία και παίρνει τον λόγο: – «Κυρία, μπορώ να σας κάνω κι εγώ μια ερώτηση τώρα;» – «Φυσικά, Τοτέ», απαντά η δασκάλα ανυποψίαστη.
– «Λοιπόν, βλέπουμε σε ένα παγκάκι τρεις γυναίκες να τρώνε από μία σοκολάτα. Η πρώτη, την τρώει σιγά-σιγά, μικρή μπουκιά-μικρή μπουκιά. Η δεύτερη, την καταβροχθίζει λαίμαργα με μεγάλες δαγκωνιές. Η τρίτη, την βάζει ολόκληρη μέσα στο στόμα της και την πιπιλάει. Μπορείτε να μου πείτε ποια από τις τρεις είναι παντρεμένη;»
Η δασκάλα κοκκινίζει ελαφρώς, το σκέφτεται για λίγο με πονηρό ύφος και απαντά διστακτικά: – «Εεε… υποθέτω πως παντρεμένη είναι αυτή που βάζει ολόκληρη τη σοκολάτα στο στόμα της;»
Και ο Τοτός απαντάει θριαμβευτικά: – «Όχι, κυρία. Παντρεμένη είναι αυτή που φοράει τη βέρα. Αλλά, μου αρέσει πάρα πολύ ο τρόπος που σκέφτεστε!»


